Δαχτυλίδι Fleur De Lis

Ένα όμορφο χειροποίητο δαχτυλίδι Fleur De Lis από μασίφ ασήμι 925, με δύο όμορφους  φυσικούς πολύτιμους λίθους Γρανάδας σε κάθε πλευρά.
Αυτό το δαχτυλίδι είναι εμπνευσμένο από τη μεσαιωνική εποχή όπου οι Ναΐτες Ιππότες, φορώντας διακριτικούς λευκούς μανδύες με κόκκινο σταυρό, ήταν από τις πιο επιδέξιες μονάδες μάχης των Σταυροφοριών.

Σχετικά με το Fleur de Lis
Το Fleur-de-lis (γαλλικά: «άνθος κρίνου»), που γράφεται επίσης fleur-de-lys, ονομάζεται επίσης flower-de-luce, στυλιζαρισμένο έμβλημα ή συσκευή που χρησιμοποιείται πολύ στη διακόσμηση και, ιδιαίτερα, στην εραλδική, και συνδέεται εδώ και πολύ καιρό με το γαλλικό στέμμα.
Ένας θρύλος το προσδιορίζει ως το κρίνο που δόθηκε στη βάπτισή του στον Κλόβις, βασιλιά των Φράγκων (466–511), από την Παναγία.
Λέγεται ότι το κρίνο φύτρωσε από τα δάκρυα που έχυσε η Εύα καθώς έφευγε από την Εδέμ.
Από την αρχαιότητα ήταν το σύμβολο της αγνότητας και υιοθετήθηκε εύκολα από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία για να συνδέσει την αγιότητα της Μαρίας με γεγονότα ιδιαίτερης σημασίας.
Έτσι, όταν ο Πάπας Λέων Γ΄ το 800 έστεψε τον Καρλομάγνο αυτοκράτορα, αναφέρεται ότι του χάρισε ένα μπλε λάβαρο καλυμμένο (semé) με χρυσά fleurs-de-lis.
Το γεγονός ότι οι Γάλλοι βασιλιάδες χρησιμοποιούσαν για πολύ καιρό το fleur-de-lis ως έμβλημα της κυριαρχίας τους είναι αδιαμφισβήτητο. Στη σφραγίδα του του 1060, πριν επισημοποιηθεί η εραλδική τέχνη, ο Φίλιππος Α΄ κάθεται στο θρόνο του κρατώντας ένα κοντό ραβδί που καταλήγει σε ένα fleur-de-lis.
Ένα παρόμοιο ραβδί εμφανίζεται στη Μεγάλη Σφραγίδα του Λουδοβίκου Ζ΄ (1120–1180), του οποίου το σφραγιστικό δαχτυλίδι ήταν φορτωμένο με ένα μόνο fleur-de-lis.
Πιστεύεται ότι ο Λουδοβίκος Ζ΄ ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε το γαλάζιο semé του fleurs-de-lis ή (το οικόσημο, ή η εραλδική περιγραφή, που τώρα συντομεύεται ως γαλάζιο semé-de-lis ή και ονομάζεται Γαλλία Αρχαία) στην ασπίδα του, αλλά η χρήση του σε ένα λάβαρο, και ιδιαίτερα στο γαλλικό βασιλικό λάβαρο, το Oriflamme, μπορεί να ήταν νωρίτερα.
Η μείωση σε τρία fleurs-de-lis, που σήμερα ονομάζεται Γαλλία Μοντέρνα, διατάχθηκε από τον Κάρολο Ε΄ το 1376, σύμφωνα με πληροφορίες προς τιμήν της Αγίας Τριάδας.
Το κλασικό σχήμα του fleur-de-lis, και το σχήμα που υιοθετούν οι περισσότεροι καλλιτέχνες σήμερα, φαίνεται στην εικόνα. Μεταξύ της κλασικής περιόδου και της σύγχρονης περιόδου, ο σχεδιασμός του τροποποιήθηκε από τους περιορισμούς και το γούστο των τεχνιτών και των προστάτων τους, έτσι ώστε κατά τη διάρκεια εκείνων των αιώνων που σήμερα ονομάζονται εραλδική «Παρακμή», τα περιγράμματα να μπορούν να είναι γκροτέσκα.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρξαν επίσης προσπάθειες να γίνει διάκριση μεταξύ μικρών παραλλαγών, έτσι ώστε οι σχολιαστές έγραψαν για fleur-de-lis au pied coupé ή au pied nourri, στις οποίες τα πόδια απουσιάζουν ή αντικαθίστανται από ένα τραπεζοειδές βάθρο.
Τέτοιες παραλλαγές εισήχθησαν κατά την ιδιοτροπία του καλλιτέχνη και δεν έχουν εραλδική σημασία.
Η μία παραλλαγή που αναγνωρίζεται είναι το fleur-de-lis remplie, στο οποίο τα τρία πέταλα χωρίζονται από δύο στήμονες, όπως στο οικόσημο της πόλης της Φλωρεντίας.
Μερικοί σύγχρονοι καλλιτέχνες δίνουν στο fleur-de-lis ένα εμφανές τρισδιάστατο εφέ, αλλά αυτό είναι θέμα άδειας και αγνοείται στο οικόσημο. Αν ένα κρίνο απεικονίζεται φυσιοκρατικά στην εραλδική, ονομάζεται lis-de-jardin («κρίνος του κήπου») για να διακρίνεται από το στυλιζαρισμένο fleur-de-lis.